البته این در صورتی است که تعداد سکه‌های بخشیده شده قبل از بخشش مهریه به زن پرداخت نشده باشد. وگرنه به نظر می‌رسد دیگر نتوان موضوع را داخل در مقررات ابراء دانست. چرا که با پرداخت مهر به زوجه، دین از گردن شوهر خارج شده است. پس در چنین حالتی چنانچه شرایط مقرر دیگر در قانون مدنی در باب هبه وجود داشته باشد (مانند قبض و اقباض؛ موجود بودن عین سکه‌ها در ید شوهر و غیره) زن می‌تواند از هبه خود رجوع و سکه‌ها را پس بگیرد.

هبه معوض و غیر معوض :
در هبه غیر معوض زن همیشه می‌تواند به آنچه که به شوهر بخشیده رجوع کند. ولی درصورتی‌که هبه معوض باشد و عوض هم داده شده باشد طبق ماده ۸۰۳ قانون مدنی هبه قابل رجوع نیست. مثل این که زن بابت مهریه‌اش از شوهرش مالی دریافت کرده باشد. یعنی ۳۰۰ عدد سکه را در مقابل شش دانگ منزل مسکونی که به نامش از طرف شوهر زده شده است بخشیده باشد. در این حالت زن نمی‌تواند درخواست پس گرفتن مهریه را داشته باشد.

اما هرگاه هبه معوض و در قبال طلاق باشد، درصورتی‌که زوجه در دوران عده به مهریه رجوع کند، زوج هم می‌تواند رجوع به زوجیت کند. (یعنی زن مهریه خود را در مقابل اینکه مرد طلاقش بدهد بخشیده باشد، اگر زن درخواست پس گرفتن مهریه داشته باشد مرد هم می‌تواند ابراز پشیمانی از طلاق کند. در واقع یعنی به زوجیت بر گردد.) یعنی طلاق بائن تبدیل به طلاق رجعی می‌شود.

از طرف دیگر اگر بخشیدن مهریه در مقابل طلاق باشد و طلاق داده نشود مثل این که زن برای جلب رضایت شوهر به جدایی مهریه‌اش را به او ببخشد اما بعداً شوهر او را طلاق ندهد، این امر ابراء محسوب نشده و یک هبه قابل رجوع است.