افزایش مهریه ممنوع است؟
موضوع افزایش مهریه تا پیش از سال ۱۳۸۸ منع قانونی نداشت. در این محدوده زمانی بود که شخصی طی شکایتی به اداره دیوان عدالت اداری کشور، درخواستی مبنی بر ابطال بخشنامه‌های ثبتی و طی آن ممنوعیت افزایش مهریه را بیان کرد. مدعی شد که این قرار قانونی با شرع و ارکان خانواده در تضاد است.

این شکایت توسط شعبه رسیدگی کننده به این دلیل که شاکی، عدم مغایرت این مقرره با شرع را مبنا قرار داده بود به شورای نگهبان ارجاع داده شد. زیرا این شورا به عنوان مرجع تفاسیر ارائه شده در مورد شرع و قانون شناخته می‌شود. از شورای نگهبان خواسته شد تا تفسیر خود را در رابطه با تضاد موضوع افزایش مهریه با شرع ارائه کند.

شورای نگهبان نیز در تفسیر خود از این موضوع چنین بیان کرد: مهریه در تعریف شرع همان است که ضمن عقد نکاح در سند ازدواج قید شده است و به لحاظ شرعی افزایش آن بعد از عقد جایز نیست.

بنابراین نظریه، هیئت عمومی دیوان عدالت اداری نیز نظر شورای نگهبان در این مورد را پذیرفت. بدین ترتیب، دادنامه شماره ۴۸۸ مورخ ۸۸/۰۶/۱۵، قسمت (ب) بند ۱۵۱ مجموعه بخشنامه‌های ثبتی، با استناد به نظریه شورای نگهبان باطل اعلام شد. از این تاریخ به بعد امکان افزایش مهریه بعد از عقد نکاح از بین رفت.

نحوه افزایش مهریه بعد از عقد چگونه ممکن است؟
حال با توجه به اینکه در قانون صریحا افزایش مقدار مهریه بعد از عقد باطل شمرده شده است، چگونه می‌توان مهریه را افزایش داد؟

افزایش مهریه از طریق تنظیم اقرارنامه رسمی و ضمیمه کردن آن به سند ازدواج به لحاظ قانونی ممکن نیست. بنابراین چنانچه زن و مردی درصدد افزایش مهریه هستند بایستی این کار را با استفاده از سایر روش‌های تعهدات مالی انجام دهند. از جمله این روش‌ها می‌توان به صدور چک یا سفته، صلح اموال، فروش اموال و دیگر تعهدات الزام آوری که به موجب قانون جایز شمرده شده‌اند، اشاره کرد.

با این تفاسیر، افزایش مهریه با استفاده از روش‌هایی به غیر از تنظیم و ثبت اقرار نامه رسمی، امکان‌پذیر است ولی این مال جدید که تحت عنوان افزایش مهریه انجام گرفته، فاقد ماهیت مهریه است. در واقع مهریه همانی است که در هنگام عقد مقرر شده است. به عبارتی افراد با استفاده از سایر روش‌ها می‌توانند بنا به توافق صورت گرفته میان خود، مبلغ یا مالی را تعیین کرده و به عنوان افزایش مهریه از آن یاد کنند. با این حال این نوع قرارداد دارای احکام مخصوص به خود بوده و نمی‌تواند تابع مهریه باشد.