شرط تنصیف اموال :

یکی از شروطی که در نکاح نامه قید شده شرط تنصیف اموال است که اگر زوج در زمان عقد نکاح آن را امضاء کرده باشد صرفا درحالتی که بخواهد همسر خود را بدون دلیل موجه و مشروع طلاق دهد تا نصف اموالی که بعد از ازدواج بدست آورده در زمان طلاق و طی حکم طلاق به زن تعلق خواهد گرفت.

زوجین می‌توانند علاوه بر شروط چاپ شده در قباله نکاح هر شرطی را كه مایل باشند و خلاف مقتضای عقد نباشد، به آن اضافه كنند، از جمله:

۱. شرط حق حضانت فرزندان

در قانون مدنی آمده است که «مادر در نگهداری طفل تا 7 سالگی اولویت دارد و پس از آن حضانت با پدر است»

 همچنین در قانون آمده است: اگر مادر در مدتی که حضانت طفل با اوست مبتلا به جنون شود یا به دیگری شوهر کند حق حضانت با پدر خواهد بود. بنابراین اگرچه نگهداری  حضانت طفل پس از طلاق تا سن 7 سالگی بر عهده مادر است اما در صورت ازدواج مادر، این حق از او گرفته می‌شود.

زن و شوهر می توانند به توافقی درباره حضانت فرزندان پس از طلاق پیش از ازدواج با یکدیگر برسند. این توافق (یا شرط ضمن عقد یا عقد خارج لازم) به این صورت است که:

در عقدنامه می‌توان جملاتی مانند «زوجین ضمن عقد توافق نمودند اولویت در حضانت فرزند یا فرزندان مشترک در صورت طلاق  با مادر خواهد بود.» یا :«زوجین ضمن عقد توافق نمودند حضانت فرزند یا فرزندان مشترک در صورت طلاق با هر کدام از والدین خواهد بود که بنا بر مصلحت طفل باشد» بر اساس قانون در سال هایی که حضانت کودک در اختیار مادر است تامین نفقه آن بر عهده پدر است. این بند نیزمی‌تواند به صلاحدید پدر و مادر تغییر کند.

۲. شرط عدم رابطه جنسی:

 شرط مخالف مقتضای عقد شرطی است كه با فلسفه عقد در تضاد باشد. بعضی از فقها عقیده دارند فلسفه عقد ازدواج، تشکیل خانواده و تمتع جنسی زوجین از یکدیگر است، در حالی که اجماع فقها بر این است که زن می‌تواند شرط عدم رابطه جنسی بگذارد و منع شرعی ندارد.

۳. شرط حق تعیین مسکن:

به این صورت که طرفین شرط کنند حق تعیین مسکن یا شهر و محل زندگی مشترک با زوجه خواهد بود.

۴. شرط خروج از کشور:

آقا به خانم وکالت بلاعزل می دهد که با تمام اختیارات قانونی بدون نیاز به اجازه شفاهی یا کتبی مجدد شوهر از کشور خارج شود.تعیین مدت  یا شرایط مسافرت به خارج از کشور به صلاحدید خانم خواهد بود.